Politiek en vrijheid van meningsuiting in Tunesië
| Internationaal - Buitenlandse Zaken |
Einde van een bijzondere dag in Tunesië die vooral in teken stond van economische ontwikkeling. Dat leverde hoopvolle ondernemers op die grotendeels niet geloven dat de enorme verkiezingsoverwinning van de politiek-Islamistische Ennahda-partij (41%) ook daadwerkelijk een nieuw Kalifaat oplevert. We zitten nu bij Cheikh Rachid Channouchi, de partij-ideoloog (links op de foto) om het zelf eens te beoordelen. Hier een aantal van zijn antwoorden:
• Vrouwenbesnijdenis komt hier niet voor.
• De ontvangst van de leiders van Hamas was omdat zij strijden tegen bezetters. Maar wij steunen de burgerrechten van Joden hier, net als de bescherming van de veiligheid Joden elders. Dat staat los van onze appreciatie van de staat Israel.
• Ik heb Nederland in 1964 voor het eerst, leren kennen als een bijzonder tolerant land. Misschien is het nu wat anders, maar ik bewaar een mooie herinnering aan mijn drie maanden in Amsterdam. Overigens sprak ik in 1995 voor het eerst een lezing uit over verhouding Europa en Islam. Het was in uw parlement en dus bewaar ik goede herinneringen aan uw parlement.
• Kritiek op de uitgangspunten van de Islam en op de profeet Mohammed is niet alleen mogelijk, we hebben kasten vol boeken van mensen die twijfelden. Vrijheid van meningsuiting, mits met respect betracht, is volkomen in orde.
• Pluralisme is uitgangspunt, al zijn de huidige 120 partijen misschien wat veel van het goede. We hebben als Ennahda altijd gezegd een coalitie te willen vormen.
• Groeien van de economie, bestrijden werkeloosheid en dus samenwerking met de EU zijn de belangrijkste prioriteiten van de regering. Nederlandse investeerders en toeristen zijn van harte welkom.
Na het gesprek met Ghanouchi gaan we als delegatie naar "Reporters sans Frontiere". Het is een choq-des-opinions, deze activisten beweren dat in Tunesië de vrijheid van meningsuiting enorm onder druk staat. Mischien is hun antwoord, als ik hen confronteer met de model-antwoorden van Ghanouchi, wel het meest veelzeggend: "double discours"! Een dubbele tong dus.
Na twee dagen Tunesië zijn we veel informatie rijker, nog geen illusies armer, maar ook enigszinds confuus.